De koopman en de dominee

Nederland wordt vaak omschreven als een land van koopmannen en dominees. Al eeuwenlang combinere n we ondernemerschap met sterke overtuigingen over hoe de we reld eruit zou moeten zien. Die combinatie heeft ons veel gebracht. We zijn uitgegroeid tot een open economie, een sterk handelsland en een belangrijke schakel in internationale ketens. Tegelijkertijd verandert de wereld. Grondstoffen worden strategischer, handelsstromen verschuiven en het Nederlandse verdienvermogen staat onder druk. Dat vraagt om een hernieuwde balans tussen de koopman en de dominee.

Begrijp me goed, duurzaamheid, mensenrechten en verantwoord ondernemen zijn belangrijke waarden waar we ons voor blijven inzetten. Maar soms lijken we te vergeten dat welvaart, voedselzekerheid en verduurzaming eerst moeten worden verdiend. Zonder concurrerende bedrijven, industrie of toegang tot internationale markten blijven ambities slechts goede bedoelingen. De dominee wijst graag de weg, maar de koopman weet dat een uitgestoken hand vaak meer bereikt dan een wijzende vinger. Met de opmars van protectionisme en groeiende handelsbarrières doen we er verstandig aan die les opnieuw ter harte te nemen.

Daarbij moeten we oppassen dat we vraagstukken niet in afzonderlijke hokjes blijven plaatsen. Voedselzekerheid, vrije handel, duurzaamheid en voedselveiligheid zijn onlosmakelijk verweven. Zij vragen om een breder perspectief, en indie samenhang schuilt het grotere verhaal. Juist daarom hebben we zowel de koopman als de dominee nodig. Niet tegenover elkaar, maar naast elkaar. Want alleen door waarden en welvaart met elkaar te verbinden, kunnen we bouwen aan het verdienvermogen van Nederland.

Frans Claassen,

Directeur MVO - de ketenorganisatie voor oliën en vetten